|
De twee spionnen en Rachab
Op een dag zei meneer Jozua tegen twee spionnen: “De Here God geeft ons het land Kanaän. Willen jullie stiekem kijken wat dat voor een land is? En willen jullie ook kijken in hun stad Jericho?” “O, dat willen we graag doen hoor,“ zeiden de mannen. Zo snel als ze konden gingen ze weg. Toen ze in de stad kwamen moesten ze heel voorzichtig zijn. Niemand mocht weten dat zij spionnen waren. Voorzichtig liepen de mannen door de straten. Ze keken naar de huizen en de dikke muren om de stad. En natuurlijk keken ze ook naar de mensen die in deze grote stad woonden. Er was zoveel te zien dat ze vergeten waren om weer weg te gaan. Het werd donker en de soldaten deden de poort van de stad dicht. Niemand kon meer naar buiten.
Ze zaten vast in de stad van de vijand. Wat moesten ze nu doen? “Weet je wat,” zei één van de spionnen, “We proberen in dat huis op de stadsmuur te slapen.” ”Dat is een goed idee,” zei de andere spion. Ze klopten op de deur van een huis. Toen de deur open ging zeiden de mannen: “Het is al donker en de poort is dicht. We kunnen niet meer naar onze tent. Mogen we hier slapen?” “Dat is goed,” zei de mevrouw. De naam van die mevrouw was Rachab. En stiekem liet Rachab de mannen binnen. Nou stiekem?
Helaas had iemand dat gezien. En die iemand ging gauw naar de koning toe. Toen de koning hoorde dat er 2 spionnen in zijn stad waren werd hij erg boos.
Hij stuurde soldaten naar het huis van Rachab. Toen Rachab de soldaten zag komen verstopte ze de spionnen snel op het dak onder een stapel vlasstengels.
De soldaten bonkten op de deur. Rachab deed de deur open en zei: “Wat is er?” Een soldaat zei: “Iemand heeft gezien dat er twee spionnen bij jou in huis gingen!” ”O,” zei Rachab, “Je bedoelt de twee mannen die bij mij op visite kwamen? Ik wist niet wie dat waren. Ze zijn trouwens weer weggegaan. Ga ze maar snel zoeken.“ De soldaten geloofden Rachab en gingen weer weg. Nu hoefden de spionnen niet meer bang te zijn dat ze gepakt zouden worden. Rachab zei tegen de spionnen: “Ik weet dat de Here God jullie dit land gegeven heeft. Ik heb gehoord dat jullie God wonderen gedaan heeft. Als jullie soldaten ons komen aanvallen, willen jullie mij en mijn familie dan niks doen?” “Dat is goed,” zeiden de spionnen. Daarna pakte Rachab een lang rood touw. Ze maakte dat ergens aan vast en gooide het uit het raam. “Zo nu kunnen jullie langs het touw naar beneden klimmen” zei ze.
Daar waren de spionnen heel blij mee. Maar voor ze weg gingen zeiden ze: “Als onze soldaten komen moet je dit touw uit het raam laten hangen. Dan zullen ze jou en je familie niks doen.”
Dat vond Rachab een goed idee. De spionnen gingen er gauw vandoor. Rachab had hun gered. En Rachab werd kort daarna gered toen zij het rode touw uit het raam liet hangen.
Je kunt dit verhaal lezen in de Bijbel.
(c) Tekst: Sieberen Voordewind Voorgelezen: Radio Hoogeveen: de Kinderkaravaan, 2 Sept.2008 |
voor KINDEREN
